از عمق ناپیدای مظلومیت ما ، صدایی آمدنت را وعده میداد
صدایی که عدل خداوند آن را صلابت میبخشید و مهر ربانی گرما میداد.
رایحه ات که مژده حضور تو را بر دوش میکشید ، مرهمی بر زخم های نو به نومان داد و آرام جان خسته مان . تو را از گودی چشمان پر از اشک ندبه خوانان شناختم . صبح نشینان آدینه ، مدام تو را زمزمه میکنند و سر بر چارچوب مفاتیح ندای غریبانه عزیزٌ علی ، سر میدهند.
کی می آیی تا ترنم ستایش را برایت سر دهم .

رسول بادیه نشینان دشت محبت ! مرهم پر شکستگان ولایت ! تنها کوکب آسمان بی ستاره!
ای پسر فاطمه ! ای پسر طه و یاسین!
آیا انصاف است که هر جمعه عاشقان خود را به جمعه دیگر وعده میدهی !
چشمانمان به را هت سفید شد آقا!

تو خود منتظری و می دانی انتظار چیست . تو خود عاشقی و میدانی عشق چیست . حقا که هیچ عاشقی غیرتمند تر از خداوند به معشوقی چون تو نیست. آری با چنین غیرتمندی عاشق، سخن از معشوق گفتن سخت است و خطر آلود .
ای برترین شناسایی پروردگار بیا!جهان و هر آنچه انتظار در آن هست د رانتظار آمدنت پیرشده . بیا و قلب منتظر ثانیه ها را با حضورت آرامش ده

می دانی چگونه تصورت میکنم آقا ؟
مردی با وجه خدا ، نور خدا ، بوی خدا ، خوی خدا
می آیی و بر سجاده های معطر از عشق الهی ، گل افشانی رایحه ات همه را مست میکند . بیا و قدم های سبزت را بر چشمان لیاقتمند جهان بگذار........
رواق منظر چشم من آشیانه توست ...کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست.........

 برگرفته از وبلاگ پیامبرامید