تِلْكَ الرُّسُلُ
فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ مِّنْهُم
مَّن كَلَّمَ اللّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ
وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ
وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم
مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ
وَلَـكِنِ اخْتَلَفُواْ
فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ
وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ
وَلَوْ شَاء اللّهُ مَا اقْتَتَلُواْ
وَلَـكِنَّ اللّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ
( سوره بقره آیه ی 253 )
بعضى از آن رسولان را بر بعضى ديگر برترى داديم؛
برخى از آنها، خدا با او سخن مىگفت؛
و بعضى را درجاتى برتر داد؛
و به عيسى بن مريم، نشانههاى روشن داديم؛
و او را با (روح القدس) تأييد نموديم؛
-ولى فضيلت و مقام آن پيامبران، مانع اختلاف امتها نشد.-
و اگر خدا مىخواست، كسانى كه بعد از آنها بودند،
پس از آن همه نشانههاى روشن كه براى آنها آمد، جنگ و ستيز نمىكردند؛
-اما خدا مردم را مجبور نساخته؛ و آنها را در پيمودن راه سعادت، آزاد گذارده است؛-
ولى اين امتها بودند كه با هم اختلاف كردند؛
بعضى ايمان آوردند و بعضى كافر شدند؛
-و جنگ و خونريزى بروز كرد.
و باز- اگر خدا مىخواست، با هم پيكار نمىكردند؛
ولى خداوند، آنچه را مىخواهد، -از روى حكمت- انجام مىدهد
-و هيچكس را به قبول چيزى مجبور نمىكند.-
|