جعلت فداک یا ابا عبدالله الحسین^{(علیه السلام)}

مرا درد و مرا درمان حسين^(ع) اســت

مـرا اول مـــــــرا پايان حسين^(ع) است

دل هر کـس به ايماني سرشتـــــه

     مرا هم دين و هم ايمان حسين^(ع) است

همه عالم به اذن حق تعالــــــــــي

    چو عبدي سر به فرمان حسين^(ع) است

بهشت و جنت و فردوس اعــــــلاء

   همه معلــــــــــول پيمان حسين^(ع) است

براي هر دلي جانان و جانـــــــــــي

    مرا هم جان و هم جانان حسين^(ع) است

عقول جن و انس و هم ملائــــــک

    به حقِ حق که حيران حسين^(ع) است

چو خواهم روضهِ رضوان به فردا

که من را روضهِ رضوان حسين^(ع) است

چرا عالم ز جانش نـــــــــــاله دارد

مگر  او هم پريشان حسين^(ع) است

اگر خواهي ز حال عبد مســــــکين

خوشا حالش که مهمان حسين^(ع) است